header image

Wyżyna Tybetańska i „Dach Świata”

Qingzang Gaoyuan, czyli Wyżyna Tybetańska położona jest w Azji na północ od Himalajów. Ta lessowa wyżyna o kilkusetmetrowej długości zajmuje powierzchnię aż 2,5 mln km2 i jest jedną z głównych atrakcji podróży do Tybetu. Jej nazwa pochodzi właśnie od tego państwa, które w całości leży na obszarze Wyżyny Tybetańskiej. Wyżyna Tybetańska często nazywana bywa „dachem świata” z uwagi na to iż jest największą i najwyżej położoną wyżyną na świecie.

Wyżynę Tybetańską cechuje przede wszystkim typowy klimat kontynentalny. Średnie temperatury zimą wahają się tutaj bowiem od –13 do +9 stopni Celsjusza, chodź nierzadko zdarzają się mrozy nawet poniżej -20 stopni. Latem natomiast zakres ten wynosi od 10 do 27 stopni z dużą amplitudą między dniem i nocą.

Ludzie zamieszkujący Wyżynę Tybetańską trudnią się głównie pasterstwem. Sprzyjają temu między innymi rozległe stepy górskie oraz kilka rzek wypływających z tego obszaru. Są nimi: Saluin, Mekong, Haung He, Brahmaputra oraz Jangcy. Ponad płaskowyżem od wysokości 4500 do 5000 m n.p.m. wznoszą się pasma górskie Himalajów, Kunlun i Karakorum. To właśnie te obszary wykorzystywane są głównie przez himalaistów i narciarzy. Przełom Brahmaputry przez Himalaje jest bowiem najdłuższy i najgłębszy na świecie. Niemal wszystkie trasy przystosowane są tutaj do dłuższych wypraw trekkingowych.

Region Wyżyny Tybetańskiej obejmuje cały tybetański okręg autonomiczny. W czasach kiedy Tybet funkcjonował jeszcze jako odrębny kraj swoje rządy sprawowało tutaj duchowieństwo lamajskie, któremu przewodniczył Dalajlama. Obecnie w Pałacu Potala – dawnej rezydencji Dalajlamy – mieści się muzeum.

Możliwość komentowania jest wyłączona.